Διαφοροποίηση καλλιεργειών

Η διαφοροποίηση των φυτικών ειδών στον χρόνο και/ή στον χώρο αποτελεί τον τρίτο πυλώνα της Γεωργίας Διατήρησης. Στόχος της πρακτικής αυτής είναι η μίμηση της ποικιλομορφίας της φυσικής χλωρίδας, με τη μετάβαση από συστήματα μονοκαλλιέργειας ή περιορισμένου αριθμού καλλιεργειών σε πλουραλιστικά αγροσυστήματα, στα οποία συνυπάρχουν πολλά και διαφορετικά είδη φυτών, είτε με χρονική διαδοχή είτε με χωρική διασπορά.

Στη φύση, η συμβίωση διαφορετικών φυτικών ειδών αποτελεί τον κανόνα. Μέσω των ανταγωνιστικών αλλά και συμβιωτικών σχέσεων που αναπτύσσονται μεταξύ τους, τα είδη αυτά ενισχύουν τη φυσική ισορροπία και συμβάλλουν στη βιολογική σταθερότητα και ανθεκτικότητα των οικοσυστημάτων.

Αυτόν ακριβώς τον στόχο υπηρετεί η διαφοροποίηση καλλιεργειών στο πλαίσιο της Γεωργίας Διατήρησης: την ενίσχυση της οικολογικής λειτουργικότητας του αγροοικοσυστήματος, μέσα από την ποικιλία των καλλιεργειών και τη διατήρηση της δυναμικής ισορροπίας με το περιβάλλον. Ως αποτέλεσμα, αναδεικνύονται μια σειρά από σημαντικά οφέλη όπως:

Βελτίωσης της δομής και γονιμότητας του εδάφους. Τα ψυχανθή εμπλουτίζουν το έδαφος με άζωτο ενώ τα είδη με πλούσιο και βαθύ ριζικό σύστημα βελτιώνουν το πορώδες, τη στράγγιση και τον αερισμό.
Ενίσχυση της βιοποικιλότητας και βελτίωση της υγείας των εδαφών. Τα διαφορετικά είδη φυτών ευνοούν και διαφορετικούς οργανισμούς (βακτήρια, μύκητες, αρθρόποδα έντομα κλπ)
Φυσικός περιορισμός των ζιζανίων αλλά και δυνατότητα εφαρμογής στρατηγικών ζιζανιοκτονίας με περισσότερα μηχανικά, χημικά και βιολογικά μέσα.
Φυσικός περιορισμός των εχθρών και των ασθενειών με εναλλαγή ανθεκτικών ειδών ή συγκαλλιέργεια ειδών με απωθητική δράση.
Αποτελεσματικότερη αξιοποίηση του νερού και των θρεπτικών του εδάφους με εναλλαγή ειδών με διαφορετικές απαιτήσεις και διαφορετική έκταση του ριζικού συστήματος.
Μείωση της ρύπανσης με περιορισμό της έκπλυσης των θρεπτικών και μείωση των αγροεφοδίων.
Μείωση των κινδύνων από ακραία καιρικά φαινόμενα και ελάττωση του οικονομικού ρίσκου από φυσικές ζημιές και διακυμάνσεις των τιμών των προϊόντων.

Οι καλλιέργειες κάλυψης, οι συγκαλλιέργειες και η διαδοχική συγκαλλιέργεια που εξυπηρετούν τον πυλώνα της μόνιμης κάλυψης του εδάφους είναι πρακτικές που εξυπηρετούν ταυτόχρονα και τον πυλώνα της διαφοροποίησης των φυτικών ειδών. Το πιο κοινό μέτρο όμως του τρίτου πυλώνα είναι οι αμειψισπορές.

Μάθετε περισσότερα για τα συστήματα που εξασφαλίζουν ποικιλία φυτικών ειδών